Het duo Heersi en Polarita

Nee, dacht ik, op deze hele toestand met Hirsi Ali en Verdonk ga ik niet reageren, dat doet iedereen al. Maar vanmorgen kreeg ik een ketting-mail waarin me gevraagd werd mijn steun te betuigen aan Ayaan en deze te cc'en naar De Telegraaf en de VVD.

Ik merkte dat het weerzin in me opriep.

Laten we alsjeblieft niet doen alsof Ayaan een slachtoffer is - ik vermoed dat ze heel goed weet wat ze doet - wat niet wegneemt dat dit voor haar heel afschuwelijk is. Zowel Hirsi Ali als Verdonk zijn naar mijn indruk in hun eigen zwaard gevallen. Dat gun je niemand, maar het zat er aan te komen. Ik heb geen van beide vrouwen ooit gesteund en kan ook nu geen van beide mijn steun betuigen. Ik vind het een beschamende vertoning, maar dat gevoel heb ik meestal bij situaties waarin deze twee dames betrokken zijn: onsympathiek, ongevoelig en regelmatig zelfs onmenselijk. Wat dat betreft geen nieuws deze week.

Verdeel en heers, lijkt hun motto: Polarita en Heersi.
Terwijl we in deze wereld grote behoefte hebben aan:

Ruimte voor verschillen, focus op overeenkomsten.

In ons land schijn je te kunnen kiezen uit:
- politici die helder maar harteloos zijn
- zachte heelmeesters die stinkende wonden maken
- gezonde denkers die niet daadkrachtig zijn

Ik zie uit naar de eerste politicus die helder, duidelijk en daadkrachtig kan zijn zonder zijn/haar hart te vergeten.